موراکامی، هاروکی

موراکامی، هاروکی

هاروکی موراکامی، دوازدهم ژانویه ۱۹۴۹ در کیوتوی ژاپن به دنیا آمد. او در شهر کوبه بزرگ شد اما برای تحصیل در دانشگاه هنرهای نمایشی واسدا به توکیو رفت و همانجا ماندگار شد. بعد از فارغ‌التحصیلی همراه با همسرش کلاب جَز کوچکی تأسیس کرد و هفت سال از عمرش مشغول ادارۀ این کلاب بود. او نویسندگی را در 33 سالگی آغاز کرد و نخستین اثرش «بشنو آواز باد را» برندۀ جایزۀ ادبی نشریۀ گونزو برای نویسندگان تازه‌کار شد. موفقیت ادبی موراکامی با آثار بعدی‌اش‌ «پین‌بال 1973» و «در تعقیب گوسفند وحشی» ادامه پیدا کرد. آثار بعدی او عبارتند از سرزمین عجایب بی‌رحم و آخر دنیا؛ چوب نروژی؛ برقص، برقص، برقص؛ جنوب مرز، غرب خورشید؛ سرگذشت پرنده کوکی؛ اسپوتنیک دلبندم؛ پس از تاریکی؛ سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش؛ کافکا در ساحل و 1Q84. علاوه بر اینها او سه مجموعه داستان هم نوشته است: فیل محو می‌شود؛ پس از زلزله و بید کور، زن خفته و یک داستان بلند تصویری به نام کتاب‌خانۀ عجیب. به جز اینها او چند اثر غیرداستانی هم در کارنامه دارد، پس از زلزلۀ هانشین و حمله به متروی توکیو با گاز سارین در سال 1995، او با قربانیان و بازماندگان این حادثه و نیز اعضای گروه مذهبی مهاجم  مصاحبه کرد و حاصل این گفت‌وگوها در قالب دو کتاب غیرداستانی در ژاپن منتشر شد. از آثار غیرداستانی دیگر او مجموعه‌ای است شامل جستارهای شخصی دربارۀ دویدن با عنوان «از دو که حرف می‌زنم از چه حرف می‌زنم».  آثار موراکامی به بیش از پنجاه زبان ترجمه شده‌اند. 
 

از این پدیدآورنده